W moim przypadku zespół Reynauda od ponad 20 lat to choroba współistniejąca przy toczniu i zespole antyfosfolipidowym. Schorzenie jest szczególnie uciążliwe jesienią i zimą, kiedy każde wyjście na zewnątrz wiąże się z blednięciem, zasinieniem w konsekwencji bólem i drętwieniem palców rąk i stóp a ostatecznie zaczerwienieniem. 

Po paru dniach ciągłego zimna pomimo ogrzewania kończyn dochodzi u mnie do owrzodzeń na opuszkach palców, co dodatkowo utrudnia funkcjonowanie jak chodzenie, utrzymanie przedmiotów w dłoniach czy po prostu kontakt z wodą sprawiają ból.  Wymienione trudności wynikają nie tylko z zimna, ale i wilgoci oraz stresu.

Nawet latem, kiedy próbowałam pływać w ciepłym morzu czy jeziorze oraz gdy pada letni deszcz dochodzi do niedokrwienia palców. To samo dotyczy sytuacji stresowych – występuje napadowy skurcz naczyń co jest od razu widoczne a przede wszystkim bolesne. Osoby z chorobami autoimmunologicznymi są mniej odporne na stres i pomimo radzenia sobie w różny sposób z napięciem i zdenerwowaniem to nie mam już zbyt dużego wpływu na nasilenie objawów.

Od początku diagnozy stosuję farmakologię, ale obecnie zespół Reynauda utrudnia mi funkcjonowanie prawdę mówiąc cały rok, jednak staram się radzić z tym jak najlepiej mogę, ponieważ jestem mamą cudownego, energicznego 6 latka, który dodaje mi sił.